Harcama Beni Şiiri - Menderes Dağlaroğlu

Dur bir an gülüm, öfkeye yenilme,
Güzel aşkımızı bir anda silme.
Elimi bırakıp gitme ne olur,
Hasretin yükünü bana yükleme.

En güzel günlerimizi bir düşün,
Belki de diner içindeki hüzün.
Ne olur harcama beni, ahu gözlüm,
Bensiz eksik kalır seninde ömrün.

Gitme sevgilim, dön evimize,
Gidip te yazık etme ikimize.
Her gün aynı sofraya oturalım,
Aşk katılsın yine ekmeğimize.

Yeter, ağlamasın güzel gözlerin,
Sararmasın aşkım, bahar güllerin.
Hiçbir fırtına ayıramaz bizi,
Ayrılmazsa elimden o ellerin.

Bir yuvayı kurmak zordur sevgilim,
Yıkılması bir an sürer bilirim.
Gel yeniden başlayalım hayata,
Ben yine ilk günkü gibi severim.

Gidip te kalma günlerce kederde,
Sevdamızı bırakma müzmin derde.
Bir lokma aş, bir ömür boyu sevda,
Yeter gülüm, ikimize her yerde.

Aşkım, karamsarlığı bırakalım,
Yaşananlara bir çizik atalım.
Hadi ikimizde gülümseyelim,
Yeniden hayatımıza bakalım.

Bir ömür verdik biz bu sevdaya,
Kolay mı dönüştürdük yuvaya. ?
Keşke daha anlayışlı olsaydık,
Gelmeseydik hiç, bu vahim noktaya.

Kal gülüm, bitsin artık bu dargınlık,
Bitsin bu nefesimizdeki darlık.
Kırılan kalpler yeniden birleşsin,
Sona ersin aynı evde yalnızlık.

Bir yanlışla bitmesin koca yıllar,
Belki küllerde saklıdır baharlar.
Sen kal gülüm, ben sana sarılırım,
Belki de aşkımız yeniden doğar.

Her yanlışın elbet bir dönüşü var,
Her gecenin sonunda sabahı var.
Bir yuva kurduk umutlarımızla,
Bu sevdamızın hâlâ yarını var.