Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
İnsan akıllanmaz muhterem. Vallahi ömrünü kurt gibi kemirse de yine saflaşır kanar insanlara. Zira hayat böyledir kocaman bir kandırmaca. Kısa ve ne yazılmış anlamlı bir şiir. Yüreğinize sağlık...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta