Hani korkmasam okuyan gôzlerimin akıp gitmesinden en derine çakılıp kalan hislerimi kağıda dôkerdim, güneş tam tepede ışıl ışıl bir günde kara bir kalem elimde satır arası geceye bürünürdü dünyanın her iki yarısı, şairlere olan saygım düşündürüyor beni yoksa işten bile değil açığa çıkarmak beynimi tutuşturan kurşun gibi sôzleri, kendine güvenen aşıklar bir kenara ah kıyamıyorum işte kalbi karşılıksız atanlara.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta