Hapishaneye düşer gibi düşüyor insan sevdaya tek kişilik odan hücren pencerende demir parmaklıklar, sokak ışıklarının biri yanıp biri sönüyor sen gözünü dikiyorsun tavana onun yüzünü hayal ediyorsun aniden irkiliyorsun köpek sesleriyle sonra uyu uyuyabilirsen boğuluyorsun, bazen dar ağacına gider gibi çıkıyorsun sabah ezanlarıyla odadan yüreğinde kelepçe infazın kalbine fısıldanıyor sessizce.
... ve nihayet gelip çattı
Bir dilimi zehir zıkkım
Bir dilimi candan tatlı
Masallarla indi yere
Sebil oldu cümle hikâyelere
Kara kara kazanlarda kaynadi
Devamını Oku
Bir dilimi zehir zıkkım
Bir dilimi candan tatlı
Masallarla indi yere
Sebil oldu cümle hikâyelere
Kara kara kazanlarda kaynadi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta