İtalyan oturuşu oturuyor karşımda,
ben nasıl oturduğumu anlamıyorum bile,
öyle güzel gülüyor ki,
daha önce hiçbir sıfatla adlandıramadım,
yemek yemesi bile bir farklı, çatalı tutuşu bıçağı alışı,
hani o an o bıçağın altına kafamı koysa hiçbir şey diyemem.
Hesap geliyor alman usulü ödüyoruz, çok ince bir şekilde ağzını peçeteyle siliyor.
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta