Hangi Işık? Şiiri - Ali Hasan Gökalp

Kendi ışıkları gözlerini kör ederken ışığımın gittiğini söylüyorlar.
“Çocuğun ölmüş,” gibi diyorlar.
Kendileri ona ölümlülük biçerken, hiç yaşamamıştı.
Ama onun da yukarıdan izlediğini bilmiyorlar.

“Havan sönmüş,” diyorlar.
Doğduğum sonbaharı yok saymışlar.
Kendi ruhlarına o kadar aşıklar ki…
Başka bir ruhun aşka çekilmesine “ruhu çekilmiş” diyorlar.

“Eskisi gibi değilsin,” diyorlar dışarıya bakanlar.
Dışı parlak; içi hiçbir zaman göremeyen, çürük meyve almaya alışanlar.
Belki gerçekten ışıkların sönmesi gerekiyordu.
Çünkü sabah olmuştu; geceden beri açık tutulan ışıklar…