“Unut beni, sanki hiç varolmamışım gibi.”
Sahi! Yapıla bilinir mi bu, her şey sil baştan yaşanabilir mi.
Sanki hiç var olmamış gibi...
Kurtulabilir mi insan, bu kalabalık yalnızlıktan.
Nereye bu gidiş?
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
