Hamit Kalkan Şiirleri - Şair Hamit Kalkan

Hadi git uzaklara.
Hatta uzağında uzağına.
Dilerim Allah tan
düşmesin bir namerdin tuzağına

Sözlerin ne ağır oldu farkındamısın

Bir ay belirdi gecenin karasında
Yıldızlara meydan okurcasına
Hüzünlü dünyamın tam ortasında
Doğuverdi ruhumu okşarcasına.

Göğe uzandım tutmak için ellerimle

Bu akşam ki rüzgarda bir koku alıyorum
Sevda yollarında, açan gülümün kokusu.
Bekle toprak ana , belki sana geliyorum
Sanki, hep burnumda tüten ölümün kokusu

Çekilen bir resme bakıyorum.
İçinde;sadece sen ve ben.
Bakışlarda bir masumiyet vardı
Duruşta ise bir özgüven.

Saygının boy gösterdği

Yüreğime kızgın ateşi
Dökerek yaktın ya, canın sağ olsun
Seni senle yaşarken
Sensiz bıraktın ya, canın sağ olsun.

Sana uzatmışken elimi

Görsen ki ellerim koynumda kalmış
Boşver diye çekip gidermiydin sen
Saçlarım dağınık gözler yorulmuş
Boşver diye çekip gidermiydin sen

Yağmurun altına ıslanmış beden

Git hadi.
Nasıl girdiysen öylede gidiver
Hem de arkana bile, bakmadan git.
Tek kelime dahi etme susuver
Daha fazla canımı, sıkmadan git.
Geçmişin az da olsa hatırı var

Bir gökyüzü olmak istiyorum.
Bulutların dolaştığı
Bir pamuk tarlası gibi
Bazen de simsiyah toprak gibi
Rüzgara kapılıp uçmak istiyorum
Dallara takılmadan özgürce.

Geçmişime bir sünger çektim.
Onca akan gözyaşımı emsin diye.
İyi yada kötü her neyim varsa,
Kökünden bir bir silsin diye.

Ömrümce bazen doldum bazen taştım

Bir çiçek açtı ki deli gönlümde
Lale mi ,sümbül mü? Gülden farkı yok.
Bir koku yayılır açan gülümde
Ilgıt ılgıt esen yelden farkı yok.

Bakan gözler sanki şimşek çakması