avluları odalardan geçiren duvardı, buradaydı
tutup saçlarımda esnemişti akşam
bu iyi gelmişti saatlere öğle sonlarına
kimi sigaraların dumanından sayılmıştı
içlerinde çığlık besleyen akşamlardandı
bilmediğim bir aralıktan
durgun kokularla dolanmıştı
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




her kadın kendi yarasıyla döllenir
sudan koparılmış bir yapı döner içinde
müthiş..-özür dileyerek, bu dizelerden sonra son iki dize olmasa da olurdu...şiir bitmiş gibi burada ve harikulade..-
ya o sıkıntıyı doğurursan,bağıra çağıra...güneş yıksa yüzünü çocuğun(SIKINTININ)..saygılar...bahtiyar arslan..
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta