Gönül dağında yerin
Girdin bu gönle
Adın kalbime yazıldı gül sevgili
Şimdi savaşım bitti
Adını kalbime yaz sevgili
Güneşle göz göze gelmek
Göz göze gelmek onunla
Başın döner
Gözün kararır
Göz göze gelmek onunla
Hikayem
"Çöpçüler bir adamı süpürmüşler"
Diye mi yazacak gazeteler
Öldüğüm gün İstanbulun sokaklarında
Çöpcüler alışkın gül yapraklarını süpürmeye
Her fotoğraf da en çirkin kuştur kavga
Kovdum kavgayı gitmedi
Ne evden gitti
Ne tarladan gitti
Ne köyden gitti
Ne dünyadan
Kavgam güneş gibi
Kavga karga
Ah kavgaya tutuştuk sen ben olduk
Ah sen - ben olduk
Ademin iki çocuğu
Şairliği satayım size
Gözüm hiç mi hiç yok onda
Şairlik en zalim ateş
Yüreğe çırpınır
Uykuları kuşatır
Işığın İpleri-1
Secdelerden kaldırmasam başımı...
Hangi sabah
Gönlüme sarmaşık çiçeğime
Vurdu güneş...
İstanbulun Akşamları mavi
İstanbul’un akşamlarında ağlamak geliyor içimden
Denizler gibi olsun gözlerim
İstanbul dediler mi, ben seni hatırlarım
Mutluluğun gölünü seyrettirir hayalin
Anneniz bu evde lambadır
Üflüyorsunuz çocuklar
O bir lamba,diyordu baba
Sönebilir...
Ve söndü
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!