Çocuktum ihtiyar ve kamburu çıkmış biri geçerdi
Sokağımızdan, inadına yokuşa karşı hergün iterdi
Ekmek teknesi hamal arabasını "mecburum" derdi
Belli ki o yaşta çalışmak zorundaydı fazlaydı derdi
Yemeği ise kuru tandır ekmeği katığı otlu peynirdi
Şikayet ettiğini görmedim sitemini de duymadım
Çok kar yağarken evin penceresinden bakardım
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta