Gökyüzüne kurmuşum, mavi atlastan hamak,
Uçuşuyor bulutlar, çevremde yumak yumak.
Sıyrılmışım dünyadan, insanlardan ve senden,
Ne gam kaldı ne keder, böyle güzel yaşamak!
Nisan 1988 - Ankara
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta