Sana bakınca durması gelir dünyanın.
Döndükçe yavaşlayan bir yuvar, bir halka.
Halka bazen zehir bazen çepeçevre dünya.
Bir halka ellerin tekrar kavuşmaklı rüyası.
Ellerin birleştiği nokta.
Cüzzam, zayıflık…
İntizam kadar tezat, nereden geliyor bu zıtlık.
Seni her özlediğimde sevgilim,
Gökyüzüne bakıyorum;
Göğün mavisinde gözlerini görüyorum çünkü.
Seni her özlediğimde bir tanem,
Denizlere bakıyorum.
Ufuğa bakınca mucizeni görüyorum çünkü.
Devamını Oku
Gökyüzüne bakıyorum;
Göğün mavisinde gözlerini görüyorum çünkü.
Seni her özlediğimde bir tanem,
Denizlere bakıyorum.
Ufuğa bakınca mucizeni görüyorum çünkü.


Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta