Ne bu rezalet, büyüyor günden güne,
Selâm veremiyorsun, her gördüğüne.
Günaydın varken, selâmı gericilik sayıyor,
Yavaş yavaş gençliğimiz, batıya kayıyor.
İnsan bu, çiğ süt emmiş hata yapar derler ya,
Hatalar seline kapıldık, günahlar derya.
Ne olacak halimiz düşünmekten uzağız,
Dünya sevdası ile, kendimize tuzağız.
Ölüm var, hesap var, mutlaka gelecek başa,
Ötede mutlu olmak, yaşarken elinde.
İman etmek kalmasın ha dilinde.
Müslümanım elhamdulillah diyenler çok,
İcraata gelince dinin zerresi yok.
Damarımda donar kanım,
Benden önce göçme hanım.
Ağırır hemen her yanım,
Benden önce göçme hanım.
Tam kırk sene, kolay dile,
Azrail kapını çalar, istersen açma,
Varsa güvendiğin yer, haramdan kaçma,
Dünyalığa kul olan, kula kul olur,
Cehennem ateşinin odunu olur.
11.12.1969
Tat vermiyor bayramlar bur da insana,
Şans denirse şanslıyız, hasretten yana.
Gurbet elde gözyaşımız tesellinin ilacı,
Gönülleri hüzne boğan, tatlı bir acı.
Çocuklarım, çocuklarım,
Sizin için yaşıyorum.
Hasretten doldum artık,
Neredeyse taşıyorum.
Köyümden ayrılıp, gurbete daldım,
Hasretiyle yanar, içten ağlarım.
Zamanı harcadım, sınıfta kaldım,
Köyümü düşünür, her gün ağlarım.
Hayal hep benimki,
Boş ama, çok tatlı,
Şöyle bir evim olsa,
Beş, on yirmi katlı,




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!