Haline Hürmet Şiiri - Kasım Kobakçı

Devrildi dağların göçtü Murtaza,
Baştan şu inleyen beline hürmet,
Sırası gelince uğrar her kaza,
Tasa ve gam dolu hâline hürmet.
*
Borcunu îfâ et şüphe duyulmaz,
Dinç duran yıkılır çürük koyulmaz,
Sonsuzluk yurduna giden sayılmaz,
Canların göçtüğü iline hürmet.
*
Atanla ananın yükü omuzda,
Bu sancı ezelden eski bir cız da,
Zehirli meyvenin tadı ağızda,
Bin asır sürecek çölüne hürmet.
*
Ufkun batısından hem doğusundan,
Sarp kayalıkların tozlu taşından,
Şu yalan kürenin, hayal düşünden,
İnkarcı olanı gömene hürmet.
*
Fikire ziyandır bahtın oyunu,
Kapıyı çalan o davetsiz konu,
Eğmişler bak senin o dik boynunu,
Geriye dönüşsüz seline hürmet.
*
Vâdeni daraltmış şu köhne yapı,
Çökmesi kesindir yorgun tavanı,
Sahibi sananın tuttuğu sapı,
Ayağı kaydıran diline hürmet.
*
Sarhoş Rasim ile Kambur Hamit'i,
Kel Mahmut yeğeni Şaşı Kazım'ı,
Sivas'ta bey olan o has yiğidi,
Gurbette tükenip solana hürmet.
*
Firavun közünde o Musa yana,
Kargada Veysel'in derdi figana,
Gariban çobanın aktığı kana,
Katil kardeşin o kinine hürmet.