Haram, helâl karışmış, sabır azık aş olmuş.
Değerler unutulmuş, mazi gözde yaş olmuş.
Edeb, hayâ kalmamış, mahremiyet faş olmuş.
Ne merhamet ne vicdan, kalpler katı taş olmuş.
Saygı, sevgi kalmamış, ayaklar da baş olmuş.
Varsa yoksa bir cüzdan, insanlar bir hoş olmuş.
Seni ele sevirem ki...
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir
Devamını Oku
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir




Maalesef hal ve keyfiyetler bu minval üzere Nureddin bey kardeşim. Bu vahim vaziyetten kurtulmak için yeniden Kur'an ahlakıyla ahlaklanmak iktiza eder ama ekseriyet o Kur'an'ı kendisine ana yasa yapacağına ölülere bağışlıyor.
Allah sonumuzu hayırlara tebdil etsin amin!
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta