Haram, helâl karışmış, sabır azık aş olmuş.
Değerler unutulmuş, mazi gözde yaş olmuş.
Edeb, hayâ kalmamış, mahremiyet faş olmuş.
Ne merhamet ne vicdan, kalpler katı taş olmuş.
Saygı, sevgi kalmamış, ayaklar da baş olmuş.
Varsa yoksa bir cüzdan, insanlar bir hoş olmuş.
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




Maalesef hal ve keyfiyetler bu minval üzere Nureddin bey kardeşim. Bu vahim vaziyetten kurtulmak için yeniden Kur'an ahlakıyla ahlaklanmak iktiza eder ama ekseriyet o Kur'an'ı kendisine ana yasa yapacağına ölülere bağışlıyor.
Allah sonumuzu hayırlara tebdil etsin amin!
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta