İki dakikayla kaçırırken yüreğimin sesini,
Ve yeni çekmişken ipini
sabahları sensiz uyanmanın,
ve daha nice günler geceler
ben bu acıya ayrılığa sinerken;
gelen aşka sayıp, giden hasrete söverken
Yalnız biz değiliz tenleri yanan
Umut örten şu duvarlar da yaralı...
Gül’dür Bülbül’süz üşüdüğün sanan,
Fikr’de biten çınarlar da yaralı...
Sevgide biten çınarlar yaralı...
Bir gülüm kaldı,
Kime verceğim şaşırdım...
Sonsuz gülüm var diyordum;
Sevgisiz şiirim kaldı!
Halil İbrahim ÇİMENDAĞ
Kanımca bu yürek bir daha sevmez...
Yandım bir kez sana bir daha değmez!
Gelişin gidişin zamanlı olmaz,
Bu hayal, bu serap, biraz zor biter; yine de biter!
Yine de biter
Tek başımıza çok bela aramışız!
Tek tek dolaşmışız ören memlekette!
Ölüm zaten gelecek iyisini isteriz;
Cenazemiz kalsa da, tören memlekette!
Halil İbrahim Çimendağ
Sanma ki yaşarım bundan sonra ben,
Ömrümden bir ömür çalmadan düşün.
Bir serin vedadır bütün hediyen,
Öldürme işte ben kalmadan düşün...
Öldürme ardından bakmadan düşün.
Ahımdan Leyla'lar nasibin alır
Sultan'lar kendini Elif'im sanır
O mahsun gönlünde alevler kalır
Mecnun'la Kerem'i söyleme bana.
Gülüşü uzakta kaşları karam
Vuslatın rüyaymış, bu sevda hüzün
Atabiliyorsan ne mutlu sana...
Kurulmuş bahçede, saz ile düğün,
Satabiliyorsan ne mutlu sana...
Bağladın ömrümü Kahin'ler çöze,
Çok hoyrat barındı içimde aşkın,
Ne olmuş izini SİLEMİYORSAM....
Nasıl da kanmışım yıllarım şaşkın,
Ne olmuş kendime GELEMİYORSAM...
Savunmaz kendini hakir görüldü
Kalbimi yoranlar niye yormuşlar,
Sor bir sen, bir sor da; öğren bana dön.
Dostlarım sırtımdan niye vurmuşlar,
Sor bir sen, bir sor da; öğren bana dön...
Bitirdim her şeyi dil dökmem yani,




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!