Halil Çolak Şiirleri - Şair Halil Çolak

İçimden geliyor gönül dergâhında halı dokumak.
İlmik ilmik her nakışım da gardaş sen olmalısın
Gecenin zifiri karanlığında gardaş.
Yolumu aydınlatan mehtap sen olmalısın.
Bu gün gönlüm çokça yaralı.
O yaraları saracak gardaş tabip sen olmalısın

Her derdin vardır birde çaresi
Yürekten gitmez dilin yarası
Allah'a kul olan gafil gezer mi?
Derdin dermanı sende değil mi?

Akar gözyaşlarım el olup gider

Nedir bu derdin de dermanı
Ümidim sende söyle sen demi?
Rüyaları süsleyen canların canı
Derdimin ilacı söyle sen demi?

Halil Çolak 04.04.2020 Ankara

Yine yağmursuz bir gün sıcak bir gece...
Günlerce tek bir damlanın düşmesi...
Sevgilerin ve aşkların hepten yok olması..
Derinden yalızlığımı hissettiren gece...
Düşünce ile gecen bir gece daha...
Bana seni hatırlatan bu uzun gece...

Bitti ümitler bitti hep fikirler.

Belden aşağısına kaldı ümitler.

En adi ve en alçak şerefsizler.

Bu vatanda sabahları bülbül sesine
Sadece ben değil bu milletimde yanık
Doğruları söyleyen yiğitlerin sesine
Sadece ben değil bu milletimde yanık

Anadolu’nun her yerinde hakkı aradım

Oğulların gelir şehit haberi
Analar istemez yavrusuz yaşamayı
Ağlar ana kanlı yaş ile
Yavrum, yavrum, yavrum diye
Her askere giden kınalı kuzu
Can pahasına bekler bizi

Nasıl yar diyeyim bana yar olmayana
Nasıl dost diyeyim iki kuruşa satana
Nasıl yaz diyeyim bana kışı yaşatana
Diken tarlasına nasıl çiçek diyeyim

Gül güldür dalları diken olsa da

Dil hakkı anınca bir şeylerde oluyor
Solan güller hemencecik açıyor
İnsan olan iyiye kötüyü de seçiyor
Münafık her türlü kötülüğü saçıyor

Haktan nasip almayan adaletten kaçar

Görmedim
Gözler görmüyor
Eller tutmuyor
Adam ne yapsın
Dostum ihtiyarlık