Halil Çolak Şiirleri - Şair Halil Çolak

Lisani hal ile sen kardeşim anlarsın halden
Gönül dostlar kardeşim çıkmaz gönülden
Kalp ayrılır mı içeri eklen sevgi gülünden
Soldurmadan gülü büyütelim olan ömürden
Sen git İlyas kardeşim sen güle güle

Damla, damla aktın ANADOLUM kanıma,
Bir göl oldun sonunda benim sevdalarıma.
Nereden bilebilirdim ki,aşık olacağımı sana...
Benim güzel yurdum bu can kurban aşkına

Duysun bütün cihanda eş dost arkadaş,

Vatanın her tarafından gelir acı haberler.
Vatanıma dolmuş, binlerce bağrı yanıklar.
Zülüm artıyor her tarafta işlerde zor işler.
İşte beceriksiz idareciler eserinize bakın.

Allah kitap diyene, safça kandınız sizler.

Tut dedim ellerimi tutamam dedi
Affet dedim beni af edemem dedi
Bir kere gül dedim gülemem dedi
Yaramı sar dedim saramam dedi

Anlamaz seni gerçekten sevmesini bilmeyen
Aşk acısını çekip yüreklerde hissetmeyen
Yüzüne bakarken aşkla bakan gözü görmeyen
Aşkımı görmeyen zalim sadece takıntı diyen

Doğu Türkistan’ı gördüm
Hazarda çalkalandım
Altaylardan bakarken
Turan ülkesini gördüm

Kafkaslarda kartalım

At ile beraber palanıyla yutmayı
Öğrettik terlemeden zengin olmayı
Bütün dünyaya meydan okumayı
Biz ne bilek bu işleri şerefsiz bilir

Gönül yasta söyleyin canlar ne yapsın
Bırak gönül yarasını gözyaşı ile boşaltsın
Hayat çok acımazsız, Sökmeyen de şafak sın
İnsan haksızlığa isyan etmeyip ne yapsın

Hep bekledik biter diye bu gamlı günler

İnsanlık şimdi zorda değil mi?
Aşk ve muhabbet sende değil mi?
Kurtuluş ise hakta değil mi?
Bunların ilacı sende değil mi?

Kulların şuanda çaresiz halde

Geceleyin yalnızlık böler benim uykumu
Canıma can olan canan sen neredesin
Yıllar yılı aradım sonunda buldum ben seni
Can yoldaşım, eşim söyle sen neredesin