Halide Köksal Şiirleri - Şair Halide Köksal

Yol alırken yaşamda pürneşe
Öyle bir tokat attılar ki suratımıza, sinsice
Şaşırdık feleğimizi, toparlayamadık kendimizi.

Yıllara yıl eklerik, sabır ile bekledik
Azrail geldi karşımza

Issız bir adada mahkum kaldı yüreğim
Yıllarca bitmedi esaretim
Sanki dipsiz derinlerdeyim
Çile çeke çeke bitti ömür takvimim
Gelirsen bir gün insafa
Karanlığın güneşi beklediği yerdeyim.

Kırık kanatlarla
Uçtuk gurbet ellerine
Geride bırakarak anıları
Unutulur sandık uzaklarda
Geçmişin acıları.

Zaman artıklarından kalan
Yaşanmamış anlar körükler
İçimizdeki isyanları
Beynimizde biriken onca vehim
Yaşam yolculuğumuzun
Acı anılarıdır

Dörtnala giden
Bir atlı gibi
Geçer gider zaman
Ardında izler bırakarak

Çığ gibi büyür

Her kanayan yaranın vardır bir nedeni
Savurur rüzgar yangından kalan külleri
Yıllar sinsice çalar yaşarken ömürden
Toprağa girmeden çürür yorgun beden.

Halide Köksal, 28 Nisan 2015

Dalıp dalıp gidiyorum yine derinlere
Hayalin geliyor gözlerimin önüne
Yılların özlemiyle bakıyorum yüzüne
Süzülüyor göz pınarlarımdan yaşlar.

Soluk soluğa yapayalnız geçti yıllarım

Yaşanır mı umutlar tükenince
Gözlerden yaş akar yar özlenince
Sevmek yürek ister, yürek yar ister
Hasret çok zor, özlem yürekte bir kor

Ağlasam gözyaşlarım gitmez boşa

Ne garipler var şu dünyada
Evi barkı olmayan
Gidecek adresi bulunmayan
Yaşam denilen canavarın
Her gün pençesinde can çekişen.

Acısıyla tatlısıyla
Geçip gitti seneler
Puslu anılarda
Demlenirken hüzünler

Gönül izbesinde