Halide Köksal Şiirleri - Şair Halide Köksal

Bağımlı yaşıyorsan eğer
birilerine,
Izdıraptır yüreğine, aldığın her
nefes.

Farkındaysan yaşamın

Kırılgan yüreklerimiz acıları göğüsleyemeyecek kadar yaralıydı...
Yaşamın her aşamasında,
verdiğimiz savaşların bize bıraktığı tortularıydı hüzünler.
Yılların silemediği acı anılar bizi yıpratırken,
güçlü görünmeye çalışıyorduk,
''dosta düşmana karşı'' düşüncesiyle.

Ömür denen takvimde
Günbegün değişir duygular
Mevsimler oluşur her gün
Yaşarken bu selin içinde

Gün olur toz pembe açarız

Yaşam yükü çökünce
omuzlara
Yüreğin hüznü yansır adımlara

Kumsalda kalır ayak izleri
Gözlerden akan

Sevmek senin sevginse eğer
Ben sevgiyi bilmiyormuşum meğer
Marifet cüzdanda saklamak mı resmi
Yüreğine anlatamadın bu sevgiyi besbelli.

Vefa vardır aşkta sevgide biliyor musun

Ne acıdır bilir misin sen
Yaşarken ölmek
Onun yokluğunu hissedip
Onsuz yola devam etmek

Esen her rüzgarda

Çocukluğuna dönermiş insan
Yaşın bi devrinde
Unutulmazmış
Özlem dolu yıllar
Yaşlanılsa bile.

Beyhude yere uğraştık yıllarca
Ne hüzünler barındırdık bağrımızda
Çekmediğimiz çile kalmadı
Yaşam savaşında.

İkimiz de sürüldük diyardan diyara

Her söz bulur yerini bir gün elbet
Yerde kalmaz ahlar
Gün olur devran döner
Başına konar devlet kuşu gibi
Demlersin hüzünleri
Dedi kodu kazanında gibi

Suskun gecelerde dibe vurur acılar
Çoğalır akla geldikçe pişmanlıklar.

Filiz verir umutlar enkaz yığını yüreğinde
Tutunacak bir dal ararsın
Hüzünler içinde.