Halide Köksal Şiirleri - Şair Halide Köksal

Kararttılar dünyamızı acımasızca
Umutlarımızı bırakmadılar yarınlara
Farkı kalmadı beyazın karadan
İçimizde çöreklendi yılanlar
Utansın buna sebep olanlar.

Mazide ne varsa yaktım hepsini
Sildim artık senin sevgini yüreğimden
Görmez oldu gözlerin ağlarken hüznümü
Seven bu kadar da ağlatılmaz ki.

Feleğim şaştı sen beni mahvettin

Kaçtı kantarın topuzu
İsrail'in yok vicdan sızısı
Müslüman kanına doymadı
Siyonist İsrail domuzu

Bunca zulüm, bunca katliam

Ömrümüzün
En güzel çağında
Kapıştık mutluluk adına
Aldığımız
Darbeler morarttı gözlerimizi
Göremedik gerçekleri

Yalnızlık
Ateş çemberinin içinde kalmaktır
Çırpınıp çırpınıp çıkamamaktır

Feryatların duyulmaz
Sağır kulaklarca

Kuşatılan yüreğim
Kan revan içinde
Bitirdi sevdan beni
Günden güne

Zifiri gecelerde

Yaşadıklarımız mıh gibi çöreklenirken içimizde,
ellerimizdeki kirler göründü sadece.

Ruhumuzdaki gam yüklü kervanları kimseler görmedi.
Çölleşmiş hayallerimizin,
doyumsuz ihtiraslarımızın faturası,

Her birimiz düş kurarız
Zaman dilimi içinde
Kayboluruz düş kurarken
Geçmişin çöplüğünde

Savururuz anıları bir bir

GELGİTLER ÇIKMAZINDA

Yenik düştük zamana
Akıp giderken ömrümüz
Yalnızlık girdabında
Köreldi duygularımız

Gözlerinden yaş akar kıvranırsın acı ile
Ecel terleri dökersin yattığın ölüm döşeğinde
İhanetlerin gelir aklına, pişmanlık duyarsın
Yüreğinin kıyısına vurur söylediğin yalanlar.

Tıpkı çöpleri getiren azgın deniz dalgası gibi