Kafamda düşünceler, fokur fokur kaynıyor
Efkârı azmanımda, hep şimşekler çakıyor
Mahzun gözlerim, hayret ızdırabı çekiyor
Şu insanlar ki: neden! Hiç mi hiç düşün müyor
Bu hayat: Götürü yaşanmaz, düşünmek gerek
Nasıl? Niçin? Yaratıldığını düşünerek
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta