sus!
kimi kimsesi olmayan onca yetim ve öksüzün
mahsun duruşlarındaki hasletle eğilmeden,
sus!
gelen gidene epeyce borçlanmış esnaf gibi
vermeyenden alacaklı aciz durumdayken bile
sus!
merak edip kaşlarını çatan o eşsiz dostlarınla
zarar ziyan hesabı yapmasını unutan nefsinle,
sus!
yok tarafında, elden tutulmasını hiç bilmeyen
karşı kaldırımı uzakta gören sırdaş olsan da,
sus!
parklarda, banklarda oturan zorbalar önünde
bacak bacak üstüne atacak kadar haklıysan,
sus!
velhasıl, son sözünü kuldan hep saklıyorken
kalbur bende, bulgur kimde? diye soruyorken
sus!
ve her zaman, hiç durmadan, pes etmeden sus!
04.09.2026-20.10
Akyazı-KÇ
Kayıt Tarihi : 10.09.2026 22:01:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!