Bu söyledilerimi kayda almayın.
Düşünürken sesimi kısmayı unutmuşum.
Ne zamandır düşünmüyordum.
Sessiz sakin ve huzurlu bir hayattı yaşadığım,
Ağlamak ve gülmekten uzak bir hayat.
En taze hayal bile beş senelik bayat.
Hal öyle olunca, yalnız da olamıyor insan.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta