Ne bakışın bulutlansın ne de başın öne insin
Kaldır artık gül yüzünü, gökyüzüne kaldır aşkım
Fazla belli etmesen de biliyorum tedirginsin
Şer sandığın o baldıran, sabredene baldır aşkım
Söndürmeye kastetse de kör talihin can odunu
Neşe veren notalara makam eyle haz udunu
Vakt-i şafak gecikse de; aldırma sen; umudunu
Ne tozlu bir rafa kaldır, ne yeise çaldır aşkım
Zorlar ise birgün hüzün fersiz kalan kandilini
Kirpiğinden uzak eyle müzevir o mendilini
Düşlerine kış dadanıp, kar dökse de, sen dilini
La havle'ye tesbih eyle tefekküre daldır aşkım
Hayat yolu sarp bir yokuş; yorgun ayak zor aşıyor
Serde saça kar yağınca akıl bazen karışıyor
İnsanoğlu zaman ile düşmeye de alışıyor
Kalp gözüyle bakan için yokuşlar düz yoldur aşkım
Gönlüne gam otağ kurup dem alsa da ruhunda hâr
Rahman Rahim ol Yaradan bırakır mı kulu naçar
Hayy bir kapı kapar ise, başka yerden kapı açar
Hakk'a sitem İblise 'aş', nefse 'taam' , 'yal'dır aşkım
Asi nefsin tuzak kurup bakışların karlanırsa
Sabır senden uzak durup şayet ruhun darlanırsa
Gün gelir de eşin dahi tesellide zorlanırsa
Aç Allah'a avucunu, dua ile doldur aşkım
Her gam seli yükseldikçe sanma eyvâh ile âh var
Dertle derman arasında ilâhî bir güzergâh var
Yaralara merhem ayet, nice dua,... İnşirâh var
Mütevekkil kullar için Kur'an şifa, daldır aşkım
*
Kaldır artık gül yüzünü,
gökyüzüne
kaldır
aşkım
*
Kayıt Tarihi : 10.08.2026 14:23:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!