Hakikat Harmanı Şiiri - Sadık Kocabaş

HAKİKAT HARMANI

Ey aşkın muradı, gönlü ferah tut,
Yüceler belalı, dünyayı unut.
Pervane yanmışsa kalmamış umut,
Ölmeden canını verenlere bak.

Kafir olan kördür, düşer tuzağa,
Aklını bırak da gelme uzağa.
Kervancı geçince dur de kızağa,
Yolu Hak yoluna sürenlere bak.

Saman putu için öküzleşme ha,
Tenezzül eyleyip darda pişme ha.
Vahdet kokusundan geri düşme ha,
Tevhid bahçesine girenlere bak.

Musa’nın asası yutar yalanı,
Haktan gayrı bilmez, canda kalanı.
Görürsün dünyada hayra yalanı,
Cevher peşinde yorulanlara bak.

Kim secde ettiyse gark oldu nura,
Gökler ağlamazsa can erer kora.
Bahaneyi bırak, düşme hiç dara,
Rabbine boynunu kıranlara bak.

Dünya malı yılan, sokar adamı,
Aşığa kâr etmez feleğin gamı.
Hileye sapma da gözet makamı,
Veli izinden yürüyenlere bak.

Peygamber varisi nurlu bir candır,
Onun yolu bize asıl mekandır.
Sözümüz özümüz, dosta ayandır,
Kalemsiz Şair görenlere bak.