ateşin teni yakamadığı kadar soğuk
rüzgarların ıslık çalamadığı kadar sonbahar
ellerim ısınamadı
kalbim hala rehin
bir türlü kalbime sığamıyorum
Bir yaz gecesi
uykusuz gözlerin
bağırıyorsun
ama bir mağaranın derinliklerinden geliyor sesin
seni duyan yok
belli belirsiz suretler görüyorsun
Tarlada ellerini çamura bulayan
yaşamı toprakta arayan
sen
bu hayatı
kaç kere yaşadın oysa
kaç kere bile bile
Geçme Hayat
Geçme
Tek biten sen değilsin
Bu yaşlı bedene genç bir yürek
ve Ey hayat! !
Bu durumda adil değilsin..
Evet şimdi duramadım
bir adım dahi atamadım
kırıladı dünyam
kahrolası
durmayası
sonradan görme gözlerle
Burda her şey hergün
Yeni baştan
ikinci suretimi alıp
Yollara düşüyorum yıllardır
dante gibi
İstanbulun adı mı kaldı mezarda
sadece egzoz dumanlarından
bağırış çağırış
ve canhıraş bir uyanış
senin elinin
cebimde gezindiği ilk anın adı istanbul
Cırcır böceklerinin sesleri
bitip tükenmez konuşmaları
ufukta beliren ay
ben ve kalbim
sorulara doymuş
cevaplara mahkum kalbim
Bir suç işlemiş gibi boynu bükük mürekkep
Bin suça ortak olmuş gibi, solmuş sayfalar
Ait olmadığı diyarlarda avare kara kalem
Kapı çalan hırsız kadar şaşkın.
Her şeyi ile kendini sunmuş bir kağıt.
Kağıda olan sevdası için ağlayan kalem,
yüzün kazınmış kalbimin içine
kanatırsam ölürüm,
kanatmaszam yalnız kalır bir yanım
Bir güzel var
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!