Keklik sekişli bir aşk
bir daldan bir dala
ve nedense kırılıyor
benden ve daldan
ne kalıyorsa işte geriye
ve geri getiremediğim
Kemal Sunalın Ölümüne ….
insanlarıma bir umut
sadece yaşamak için
geriye dönünce
görmek gerekti
Kar aydınlığında
Gezmeyi özledim
Sonbaharda sararıp dökülen
Ağaçların çıkardığı sesleri
Yazın zeytin ağaçları altında
Piknik yaparken
Bu uzaktan duyulan ses
gelenin adı mıdır?
artık yıkmalı mıdır duvarları?
engel tanımadan koşmalı mıdır?
bu yalanları çok söyledik oysa
hayallerin ardında saklanmayan ne kaldı
6 gündür kaburgam kırık….15.12.2004 Çarşamba..
yıldırmadı..
kırıklara yeni kırıklar
bedende yaralar
kalplerde aşk ölümleri
nefes nefese
sanki bir atlının hızına denk
düşüncesine yabancı halim
Sen yokken;
ilk önce
karanlık düşünceler sardı etrafı
SESSİZLİK
Bu kadar bağırışın içinden
sanki birşeylere yetişmek gerekiyormuş gibi
ve kopuyor
aklımın kayışı
Kardeşimi Üniversiteye Gönderdim
Gitmeden yol gözledim ardından
Benim gördüğüm şeyleri gör şimdi
Tanı senden farklı olanları
Dinle ve isyan et
Bir günün küllerinden doğmak
sen ne diyorsun buna
nasıl sığar akla, hayale
yeniden başlayıp
yenilenen bir andan farksız
sabah olurken
15.12.2004 Çarşamba..21:45
Üsküdar’da
kız kulesinin karşısında
ıslık çalarak
karın altında ilerliyorum
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!