Yine o yarım kalmış fasıl, dillerde eski biKNEMASTER Karanlık çökerken şehre, söner ömrün tek yıldızı Bu akşam hüzünle biter, her durakta bir ayrılık Kirpiklerim ıslanır da, dökülür içimdeki hıçkırık.
Bir fırtına kopardı da, savururdu umutları Dalından düşen her yaprak, saklardı o çocukları Şimdi bir uzak hatıra, rüzgarda uçuşan o ses Gözlerimde birikir de, kesilir daralan nefes.
Yine o eski mahur beste, yankılanır boş sokakta Bir devir kapanır sessizce, kanayan o son şafakta Müjgan'la biz dertleşiriz, kimse duymaz feryadımızı Gece yazar, biz okuruz, bu karadan kara yazımızı.
Her terzi kendi söküğünü dikemezmiş derler.
İnsan yaşlandıkça kendi hatalarının söküklerini diker,
Kendi hayatının yalnızlığı ile boğuşur...
Aynalar bile yabancı bakar yüzüne,
Gece, hesap sorma vaktidir artık.
Batınca acıtanı gülmü sanırsın, her ilacı merhemmi sanırsın?
Voltası bitince yüreğimde, kopan tespihi sabırmı sanırsın?.......
_______
"Voltası bitince yüreğimde, kopan tespihi sabırmı sandın?"
Sana bakınca sevginin sadece bir duygu olmadığını, bir insana nasıl bu kadar ait olabileceğini görüyorum. Dünya üzerinde bir sürü insan seviliyor ama hiç kimse sevgiyi senin gibi bir taç gibi taşımadı, hiç kimseye sevilmek bu kadar çok yakışmadı. Sen sevilmeyi adeta güzelleştiriyorsun...
Yaşam En Kutsal Değerdir!
Zulme sessiz kalmak, en batıl inançların bile kabullenemediği aşağılık bir dıramdır. Kaldı ki Allah'u Ekber nidaları ile yapılan vahşeti ne Hz. Muhammed'in (as.) evrensel nidasında ve nede Allah'ın emrettiği dinamik din meramını içerir. Ilıman Müslüman(cılık) ise müşriklerin statik din anlayışını ve aşağılık kavmiyetçiliği barındırır. Buna, zülme tanık olup susmakta dahildir.
Bin yıllardır kendi toprağında kardeşçe ve onurluca yaşayan bu insanların; toprağına fitne ekilip ,kardeşliğine kalleşlik yapılıp ve onurları ayaklarlar altına alınmak isteniyor.
Emperyalizmin ve faşzmin bu acı veren namert kırbaçları altında , direnişin yürekli zılgıtları çelik bir yumruk gibi zulmün ensesine ve sinesine inecek ve iniyor.
Güce erişkin olmayan insanları abluka altında tutmak mertlik şiarını bozmaktır. Asıl yüreklice olanı konvansiyonel ve gözü pek olmaktır.
Kırıldı kanadım, sustu avazım,
Geçti bir ömür de bitmedi sızım.
Kışa esir düştü baharım, yazım,
Yollarda savrulan bir tozmuş gibi..
Sönsün içimdeki o eski yangın,
İnsan bazen çizer bazende bozar ama hep yaşadığını yazar ve kaderinde ki boşluğu dolduracak benzersiz bir mucize arar.
Her insan kendi romanında bir yolcudur bu hayatta. Düşe kalka kendi kaderinin baş rolünü oynar. Senaryosunun kendisinin kaleme aldığı bir roman. Hep mutluluğu yazar ve hep o mutlu pozu oynar/yaşar. Sonra acının biri/teki dokunduğunda ya sabır taşını oynar ya da isyan ateşini yakar.
Ve sonra çıkagelen benzersiz bir mucize...
YOL UZUN
Yol uzun, emek az
Emeksiz amel gönül, tuzsuz ekmeğe benzer.
Hayat boş bir rüya idi
Uyanmak için, nice bedeller ister.
Aşk bir pınar idi
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!