Düşlediğin kadar uzaksın gerçeğe.
Katılığında erir, bir sis gibi her şey.
Yok oluşunda ve var oluşunda sığlık,
Yollarda sağnak sağnak eser yalnızlık.
Bıraktım hesap yapmayı, tutmuyor risalesi.
Pusulası devrik zamanın ve yelkenleri delik.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta