Yolculuklarda yoldaş bilmez
Serkeşçe yumulan gözler
Bilir gibi….
Der gibi..
Hadi bir şeyleri bir şeylere benzetelim
Her şeyleri hiç kimselere
Hiç kimseleri göçüp gidenlere
Başım köpük köpük bulut, içim dışım deniz,
ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda,
budak budak, şerham şerham ihtiyar bir ceviz.
Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında.
Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda.
Devamını Oku
ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda,
budak budak, şerham şerham ihtiyar bir ceviz.
Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında.
Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda.




Çok doğru demişsin Şeyda keşke bazıları bunu anlasa ve ona göre davransa keşke ama nerede inanmazlar ki.ellerine yüreğine sağlık...
Hiç unutmam bir kaç yıl önce bir adamı akşama doğru defin ettik. tam mezarlıktan ayrılacağız ki bir komşum ölen kişi hakkında bir şeyler söyleyip kakhaha attı. yav sus dedim ölen adamın çocukları duyacak ayıp. o dedi ki adam ömrünü yemiş zaten kimse beni duymadı :) Neyse mezarlıktan ayrıldık aynı akşamın sabahı uyandım ağlama sesleri geliyordu neler oluyor diye sordum.öğrendim ki akşam kahkaka atan kişi kalp krizinden ölmüş..
güzel bir çalışma kutlarım
Yüreğim rüzgar evi yüreğim gitmiş...
Ölümler hep yaşayanlar için..
Çok güzeldi...
Sevgiler..
Hadi., sırada ölüm var ölüm...
'henüz vakit varken gülüm'....
Kaleminize sağlık sayın Şeyda Karagöz...
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta