Kaçışıyor ışık parçaları, güzdür
Yüzünü hiç anlamıyorum
Hızla geçtin aynadan
Aynanın kan taraflarına çakılı gözlerin
Ellerin umarsızca beyaz
Ben esmerim elimi getir karanlığın bittiği yerde ak göğsüne
Ah Yetmezlik, tedavüldedir
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta