Mutlak bir gülümseyiş at güneşe,
Yüreğimizde içten içe sönük ateş
Harlanıp durur yıllardır.
Nerdesin, kim bilir şimdi?
Ne vakit geleceksin?
Bilmiyorum.
Bir yığın bilinmezlik içinde
Güz yarıyılına ulaştı acılar.
Ne ihtişamlı bir kıyamet,
Değil mi?
Birbirimizden bir hayli uzak,
Hiç var olmamış gibi yaşamak...
Nasıl dayandık, nasıl yaşadık?
Bilmiyorum.
O mavi ışıklar etrafında
Dönüp dururdu efkârım.
Ceylan patikalarında bir avcıya benzerdi gözlerin.
Ben korkardım ayrılıktan.
Tıpkı hayallerimiz gibi, değil mi, gökyüzü?
Bazen mavi, bazen hazin gri.
Baksana, avuçlarımızda ölüyor sevdamız,
Yaralı bir kuş gibi.
Kurtar şimdi bizi, kurtar bu rezillikten!
Aramızda bütünüyle bir dünya,
Kocaman bir kahroluş.
Susuyorum artık; ne acı, ne acı...
Boğazımı yakan bir hüzün sabahı,
Sigaramdan derin soluk, iç çekerek,
Küfrederek geçmişe,
Nihai bir sona erişerek,
Deşerek yaramı en derinden...
Bir güz yarıyılı daha acılarımlayım.
Sonunda aynı güneşi gördük.
İç sesime kulak ver ve dinle:
"Gitme," diyor sana, "gitme..."
Lânet olsun, bugün de sensizim.
Bugün de nefessiz,
Yersiz yurtsuz yüreğim.
Bir sevdan vardı sığındığım,
O da yıkıldı sebepsiz.
Öyle mest edâ ile bakmasan olmaz mıydı gözlerime?
Hunharca ölesim geldi.
Haykırarak tokatladım kendimi.
Niçin âşık oldun, neden sevdin o zalimi?
Neden?
Ellerine dokunamamak acı verdi.
Bir yaşadım, bin öldüm.
Güz yarısı döküldü gözyaşım.
Sabaha doğru örttüler üzerimi.
Sonunda istediğin oldu; öldüm ben, öldüm...
Düşmeseydi gözlerin düşlerime,
Deniz gibi ikiye yarıp yüreğimi
Geçip gitmeseydin yıllarımdan...
Bu canavar ruhlu dünyanda
Senden başka kimim vardı?
Söylesene, kimim vardı?
Gitmesen olmaz mıydı, hani gitmesen işte...
Gitmesen... Gitmesen...
Kayıt Tarihi : 19.11.2026 01:59:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!