Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Üstteki serbest(sürrealist) şiirde, olması gereken
her türlü edebi nitelik mevcut olduğu halde,
şiirseverler, şiir yorumlayanlar, şiir seçiciler neredesiniz?
Şiirin hakettiği yorumlar nerede?
çözümsüzlüğün matematiği:
aynasız akşamların deminde 'kırık seslerin' hüznü ve
kimsesizliğe eşlikçi taş duvarlarda rakseden gölgeler..
ömrün kuytularında seraser bir hazan.. olarak sürüp
gidecekmiş gibi..görünüyor :(
(Dileriz, çözümsüzlüğün matematiği, bir gülüş,
bir bakış olarak sonuçlanır..)
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta