Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
tebrikler şair
Oyunsuz, oyuncaksız geçince çocukluğum,
Büyüdüm adam oldum bitmedi burukluğum....S.V.
Dünyaya ilk geldiğimizde gurbete geliyoruz aslında. Kim bilir belki de annemize babamıza bile alışmamız zaman alıyordur da farkında değilizdir. Bebeklikten itibaren başladığımız bu serüvende dönüp dolaşıp yine geldiğimiz yerdir ana baba ocağımız. Ne kadar kızarsak kızalım, ne kadar küsersek küselim, ne kadar şikâyet edersek edelim yine de vazgeçemeyiz onlardan. Ya evlatlarından vazgeçenler?
selam ve sevgiler
Sergül VURAL
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta