Güz Şiiri - Fevzi Emir Yılmaz

GÜZ

Fevzi Emir Yılmaz

Kasvetli akşamların buğusu gözlerimde,
Kudretli kelimeler lâl olur sözlerimde.
Üç adımlık bir mecal kalmadı dizlerimde;
Bırak yokuş çıkmayı, düzü istemiyorum.

Bu zamansız ayrılık beni hüsrana saldı,
Bir yanımı yangınlar, bir yanımı sel aldı.
Soldu bütün bağlarım, gönlüm hazana kaldı;
Ciğerimi dağlayan közü istemiyorum.

Göçmen kuşlar götürdü baharımı, yazımı,
Kim çeker şimdi benim sitemimi, nazımı?
Ey yüceler yücesi, duy benim niyazımı;
Gönülden söylenmeyen sözü istemiyorum.

Gün erkenden kararır, geceler uzar şimdi,
Felek dertsiz başıma çileyi yazar şimdi.
Bir yanım düş deryası, bir yanım mezar şimdi;
Sevdiğine doymayan gözü istemiyorum.

Sarı akşamlar çöker gönlümün ortasına,
Gam ve keder doldurur yüreğimin tasına.
Hayalin bile gider, bakmadan arkasına;
Bana yâren olmayan yüzü istemiyorum.

Teselli fukarası dostlardan ıraktayım,
Henüz yıkılmadım ben, çok şükür ayaktayım,
Dört mevsimin sahibi, belki son duraktayım;
Baharı ver, yazı ver, güzü istemiyorum.