Geceyle kavgasında gün, akşamı kızıla boyuyor.
Kızıl ufuktan, kanat sesleri kulaklara düşüyor.
Güvercinler konuyor, sokaktaki tellere.
Güvercinler, ağızlarında bir çığlık;
Güvercinler, yüreğin ortasına bir çakıl taşı,
Güvercinler, sokak lambasına bir aydınlık taşıyor.
Ne kadınlar sevdim zaten yoktular
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular
Devamını Oku
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta