Güvendiğin dallar kırılmış duydum yıkılmam söyleyin sevinmesin diyormuşsun, güneşin ayın solmuş içini ısıtmıyormuş öyle diyorlar, pencerene güvercinler konmuyormuş serçeler ötüşmüyor odan sessizmiş dediler canından bezmiş, her bahar bahçende açan güller bu bahar açmamış ıstanbul göz yaşlarına boğuldu üstüne bir damla düşmemiş saçlarında birtek siyah kalmamış dağ başları gibi bembeyazmış, ama oh olsun diyemiyorum üzüldüm anladım içimde birşeyler kalmış.
Güneş zaptediyor gözlerini
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren
Devamını Oku
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta