Küçük yaşta belimi büktü kaderim.
Kime sığındıysam, en çok o yaraladı.
Kime "canım" dediysem, "Canın çıksın" dedi.
Suçum neydi benim, bunları hak edecek ne yaptım?
Sitemim var dostlarıma.
Bir günden bir güne beni tanıyamadılar.
En garibide kendimden çok
Dostlarımı düşündüm yandım
Onuda bana çok gördüler
Kendime kızıyorum,
Kimsenin suçu yok.
Her defasında oyuna geldim,
Artık kaybedecek bir şeyim yok.
Ağaç gibi her geçen gün içten içe,
Dünya bir yana, biz üçümüz bir yana,
Sırt sırta verdik mi bakmazdık hiç arkaya.
Yürekte mertlik, dilde o bildik nida,
"Hayırdır kardeş?" derdik, başlardık kavgaya.
Bir insana kader baştan gülecek,
Zorlasan da şansın dönmeyecek.
Bu yaralı yüreği kimse anlamayacak;
Artık susuyorum, içime atıyorum.
Bazen insanın duygularını, şarkılar anlatir.
Bazen hüzün, bazende sevinç katar, hayatına.
Acılarına yoldaş,sevdana umut olur.
Sevdaları, aşkları,anlatir şarkılar.
O kadar, doluyum ki hayat,
Yazacak kelimelerim kalmadı.
Sadece sussam,sussak,
Susuşlarımız,anlatsa derdimizi hayata.
Uykusuz gecelerimin, göz yaşları sensin.
Yar diye yüreğimi,sızlatan sensin.
Oysa elimi tutsan, bana iyi gelecektin.
Acılarım değil, sevinçlerim olacaktın.
.
Nece "iyi" dediklerimizin içi çürük çıktı,
"Aman bu kötüdür" dediğimiz ise iyi çıktı.
Ön yargılı olmak ne kadar kötü bir şeymiş,
Allah iyilikten ayırmasın, Mevlam korusun bizi.
Sözlerine dikkat et, bir bakmışsın şiirim,
Bir bakmışsın karşına koca roman sererim.
Öyle rahat durup da bırakırım sanma sakın,
Seni böyle kızdırmak, en büyük zevkim benim.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!