Sensiz ben, yaşayamam dedim.
Aç kaldım,susuz kaldım yokluğunda.
Bir yudum sevgini,çok gördün bana.
Boynu bükük,gurbet ellerde.
Evet, işte yine yoksun.
Gözlerim seni arıyor, yoksun.
Yüreğim seni istiyor, yoksun.
Nefesim seni soluyor, yoksun.
Kalbimi öyle çok kırdın ki,
Yara bandı ile kapanacak gibi değil.
Öyle bir,dış cephe sıvası yaptın ki.
Ne biri beni sevsin,
Kıymeti kadri bilinmedi.
Nazını kimseler çekmedi.
Huyunu, suyunu kimse görmedi.
Yorgun mu düştün? sen hayata.
Umutlarımı çalmışlar gecelerce.
Uykusuz gözler, seni arar olmuş.
Sen her mevsimin, solmayan çiçeği.
Ve her mevsimin, solmayan yıldızı.
En ufak şeyde, yanlış anlaşılmaktan yoruldum.
Buda yapmaz dediklerimin, ağlatmasından yoruldum.
En çok sevdiklerimin, beni üzmesinden yoruldum.
Yoruldum hayat, hemde çok yoruldum.
Kapalı kapılar, arkasında kalan umutlarım.
Fırtınada alabolara olmuş, geminin kaptanıyım.
Duvarlar, üstüme üstüme geliyor.
Gözlerim yaşlı, çok yoruldum dünya.
Benim rüzgarlarım, çok sert esiyor.
Ben seni çok sevdim,tahmin edemeyeceğin kadar çok.
Seni sen olduğun için sevdim.
Yüreğinin güzelliğini,saflığını,masumiyetini sevdim.
Bu her zamanda böyle olacak.
Dün gece hüzün çöktü yüreğime
Sabaha kadar duvarları dövdüm
Canım acıdımı hayır hiç acımadı
O kadar canım yanıyorki canım acımadı
Kışın ortasında, yaz güneşi içimi ısıtıyordu.
Meğer varlığınla, kışımı kavuruyordun.
Seninle rüzgarlar bile içimi ısıtıyordu.
Sevgin uzaklardan böyle yakıyorsa, yanımda olsan düşünemiyorum.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!