Annemin yokluğu, bağrımı yakıyor.
Her geçen gün, daha fazla özlüyorum.
Kalbim kanıyor, kimse görmüyor.
Hasretin yüreğimi, ateş olup yakıyor.
Nerede olduğunu, bilmeyecek kadar uzaklaştık.
Oysa uyuduğun saati bilirdim.
Biz,bu duruma nasıl geldik veya getirildik.
Şimdi bırak uyuduğun saati,
Sabır taşı ektim yüreğime.
Bekliyorum bir köşede, beni sevmeni.
Bu ne kadar daha sürer, bilmiyorum.
Bildiğim yüreğimin, seninle yaşadığı.
Seninleyken hayallerimiz vardı.
Umutla ,tekrardan hayata tutunmak gibi.
Mesela ,ikimizin tekrardan, çocuğumuz olsun istiyorduk .
Senin gibi ,vicdanlı, merhametli .
Hayat öyle türlü oyunlar oynadı ki bana.
Sokaklar ,hepmi çıkmaz sokaktı? bana.
Kime sarılsam, en çokta o dağladı yaralarımı.
Sesim çıkmaz, susarım yalnızlığıma.
Vazgeçersin kabul olmayan dualardan
Yıkmaya gücünün yetmediği duvarlardan.
Acılar, kocaman bir şehir kurar
Küçücük bedenimle ruhuma.
Sensiz bir hayat; aç kalmak günlerce,
Susuz kalmak çöllerde.
Serap görmek, olur olmadık her yerde.
Hüzün olur, sessiz gecelerde.
Gözyaşlarım yanaklarımı yıkadı.
Sessiz çığlıklar içinde
Sesim çıkmadı kimse feryadımı duymadı.
Herkes kör olmuştu kimse küçük bedenimi görmemişti.
Sessizlik ne kadar güzelmiş,
Seviyorum ben sessizliği, yalnızlığı.
En azından, kimse üzmüyor.
Sessizlik huzur veriyor, canıma can katıyor.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!