Durup dururken birden,
Gözümden yaşlar akmaya başladı.
"Suçlu benim" dedim hakim bey, ses etmedim;
Yaşadıklarım ağır geldi, altında ezildim.
Senin hayalin canlanır, her biryere baktığımda.
Bir baktım ,kalbimin tam orta yerinde.
Sen varsın gülüşünle, canıma can katanım.
Seni ne kadar çok sevdiğimi biliyorsun .
Seninle ilk, karşılaşmamızdan sonra.
Tekrar karşılaşamayacağımızı, düşünüyordum.
Lakin seninle,tekrar karşılaştık.
Göz göze geldik,ellerinin sıcaklığını, yine hissettim.
Sigaramın biri kül tabağında,
Biri yanar durur dudaklarımda.
Kafam desen o da başka diyarda,
Düşünceler akıl ile savaş içinde.
Bizim öyle süslü püslü şiirlerimiz yoktu;
Ama ateş saçan yüreğimiz vardı.
Olduğu gibi olan, olduğu gibi yazan,
Okuru az, etkisi çok şiirlerimiz vardı.
Yıllar önce, bedenim hasta düştü.
Gözünü kırpmadan, annem yanıma geldi.
Dile kolay, yedi sene, bebek gibi baktı.
Benim annem, bir melek.
Memleketimi çok özledim.
Ey hayat! artık çok yoruldum.
Ey hayat! sevdiklerime hasret kaldım.
Ahlar çeker yüreğim,.sevdiklerimi çok özledim.
Pamuk ipliğine tutunmuş,tüm hayatım.
İyileşmek isteyen gururlu olur,
Eğilmez kimseye, dik durur özü.
Hastalık arkasına saklanmak budur;
Vicdan sömürmektir işin en düzü.
Arkasında birçok çiçek veya insan var
Olduğunu biliyor ondan başka kimse düştüğü yerden kaldıramaz onu
Gönül yorgun olsa da, içindeki o eski sancı sızlar
Kendi omuzuna yaslanıp, yine kendi dindirir bu sonu.
Dünya bir olsa, üzerine gelse ne yazar?
Dünyada tek gerçek, mutlak ölümdür,
Zamana kazınan ortak bölümdür.
Saraylar, tahtlar hep birer bölümdür,
Eninde sonunda varacağımız menzil ölümdür.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!