Gökkuşağı gibi, rengarenk değildi, benim hayatım.
Gülmeyen kaderim, bahtım,
Çok isterdim, benimde hayatım, rengarenk olsun.
Gülmedi yüzüm, kaderden yana.
Gökkuşağı gibi, rengarenk değildi, benim hayatım.
Gülmeyen kaderim, bahtım,
Çok isterdim, benimde hayatım, rengarenk olsun.
Gülmedi yüzüm, kaderden yana.
Ben senin,beni güldürmeni sevdim.
Sen ise,benim bedenimi sevdin.
Uğruna kalbimi,ömrümü verdim.
Gecelerin,sabahında gözyaşımı akıttın.
İçimde fırtınalar kopuyor,
Kimse beni anlamıyor,
Hiç kimse derdime derman olmuyor.
Kaderim gülmedi, gülmüyor.
Hasta mı düştün? sen annem!
Dermanı bulamadı, tabibler,
Canın çok yandı, annem,
Gül yüzlü annem, melek annem.
Gül gibi açsan da gönlümde,
Günü gelince sana da hazan gelecek.
Sen de sararıp solacaksın, ayaz değecek.
Gül gibi güzelliğin, senin de beyhude olacak.
Zaman su gibi akıyor durduramıyorsun.
Bizler kırmak için,elimizden geleni yapıyoruz.
Kısacık ömüre,küslükler,kötülükler ekliyoruz.
Saygı,sevgi ve hoşgörü içinde,yaşamak varken,kavga ediyoruz.
Güneş hiç domadıki, karanlık olsun.
Yürekten seven olmadıki, yüzümüz gülsün.
Sessiz sessiz ağladığımı, gören olmadıki, silen olsun.
Sağlığım hiç olmadıki, hayallerim olsun.
Bana, iyi gelmeyen herşeyden uzaklaştım.
Beni üzen,verdiğim değerin karşılığını, görmediğim herkesten.
Başardılar, güvenim kalmadı kimseye.
Artık, çabalamam gerekmiyor.
Kimseye inanmamayı, hayat öğretti bana.
Sevip aldanmamayı, hayat öğretti bana.
Her defasında yanılmayı, hayat öğretti bana.
İnsanlara inanmamayı, insanlar öğretti bana.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!