Nedense güvenirsin insanlara
Onları hep kendin gibi bilirsin
Doğru, dürüst birileri sanırsın
Nerden bilirsin mayaları bozuk
Yanına gelince, ne yalanlar atar
Yalanı, doğru diye atar, atar
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




güvensizlik kadar kötü bir duygu yok. güzel bir anlatım saygılarımla
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta