Güveler Şiiri - Yasemin Çınar

Öpüp duruyorum günlerdir kendimi
Sağ kolumdan,dirseğindem,omzumdan.
Tırnaklarımda derin kırıklar,yorulmuş,örselenmiş
Ama hala güzel!

Sabahtan akşama bir anne nasihatı kulağımda;
ÖNCE SEN!

Tüm ölülerimin resmi var bende…
Güzeller,yakışıklılar
Bakıp duruyorum gözlerine ilk kesmiş gibi
Gitmemişler gibi.

Sonra odama aşk güveleri yayılıyor,
Balkonda bekletiyorum bi süre,
Dinmiyor içime,alıp göğsüne bırakıyorum.
Akıllanmışım gibi, büyümüşüm gibi…

Anlayamıyorum; Elma neden sevmez ki beni?

Sonra kalkıp köylere gidiyorum.
Masallarda ki derelerin aktığı köyler.
Kahvelerde çay içiyorum,
Gözleri üzerimde,
Hem aidim oraya, gem çok yabancı.

Annemin sesi hala kulağımda;
ÖNCE SEN!

Dalgacı Mahmut’la Orhan Veli’yi çekiştiriyoruz
Galiba,
İkimizde biraz kırgınız ona.

Güveler içimi kemiriyor
Benden öteye tek ben kalana kadar…
Onlarda biliyor, elma sevmeyecek beni..!
Her şeyi yok edipbeni bırakıyorlar
Sadece beni…

Şairler mi?
Onlar derin uykularında.
Keşke inansaydım öteki tarafa
Buluşma ihtimaline ölürdüm satırlarda.

Karanlık, çok karanlık…
Sen bilmezsin geceyi,
ışıkların çocuğu.
Sana kimse anlatmadı herhalde Maksim Gorki’yi

Şarap içmek güzel şey
Tütün içmek de öyle.
Güveler?
Güveler en ellerde!..