İncitilebilinir yanlarımı sevenler,
inciterek gittiler..
aslında hep ben gittim.. bu cümleyi söylemek okşuyor aklımın kalbine giden damarlarını..
Nedeni çok basit! bilirsiniz işte çocukların mahalle kavgalarını..
her kavganın ardından eve yüzleri dağılmış bir şekilde geldiklerinde anlatırlar tek tek olanları
nasıl kavga etiklerini
yumruğu diğer çocuğun gözüne nasıl indirdiklerini..
Öyle sevdalar vardır, biter baslar;
Buruk tatlar vardır, ağızda şurup giden;
Bir aşka vuran güneş kolayca batmıyor.
Yanıyor bin kollu şamdanı, tutuşuyor
Ufkunuzda camları göksel konağının
Ve bir yaz aksamı buhurdan gibi tüten
Devamını Oku
Buruk tatlar vardır, ağızda şurup giden;
Bir aşka vuran güneş kolayca batmıyor.
Yanıyor bin kollu şamdanı, tutuşuyor
Ufkunuzda camları göksel konağının
Ve bir yaz aksamı buhurdan gibi tüten




Evet...
Söyleyecek çok şey yok aslında... Şiir, oldukça yalın bir dille nesir olarak yazılmış denebilir. Lakin, gururu tekmelenenle anlar bu şiiri...
'İncine incine incitmeyi de öğreniyor insan....'
Saygı ve Selam İle...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta