Gürsoy Solmaz Şiirleri - Şair Gürsoy Solmaz

Umutla bakıyorum; hayat böyle gerekir
Bulduğun fırsatları ganımet say, sen sensin
Hürriyetim benimdir; kimseye olmam esir...
Kimse bana dikelip, dillenip söylenmesin...

Kendi dünyamda tekim, uğraşamam kimseyle

O kimse… Ve neyse… Ve de neciyse,
Allahın kuludur; nihayet insan…
Öldürmek olur mu? Katillik ise
Kulluk iş değil ne düşün ne san…

O da bu memleket evladı idi,

Ta yıllar öncesi hatırımdasın
O taşlı yollardan gidiş gelişin
Şimdi hayalimin ortasındasın
İri gözlerinde tatlı gülüşün...
Kitaplar göğsünde dayalı halde
Bir yavru ceylanın ürkek halleri,

Benim sevmem yetmiyor;
Senin sevmende gerek
Sevgi kolay yitmiyor;
Anlasana mübarek…..

Sevgiye lades tuttuk,

Ey hürmet besleyen, kıymet besleyen,
Sevgiyi saygıyla birleştiren kız...
Yıllar evvelinden beni sesleyen,
Yıllar sonrasından sırlaştıran kız...

Her zaman arayıp, beni yoklayan

Sevdamsın yalan yok korkum kuşkumsun
Sevdalım körpemsin, sevda köşkümsün
kendini esirgeme sen artık bendeki sen
Bana ilham olacak verdiğin gizli busen
Senki koca yüreklim,benim kocaman sevdam..
yüreği koca sevdam, hayalim deli hülyam

Yazdıklarıma şayet yapacaksan yap yorum..
Düşün kendini dinle...kararını ver ilkten
Anlayacağın ben seni, mevsimlik seviyorum.
Bu sevdanın sebebi bendeki şairlikten..

Sevmeye alışkınım,sevmemek niçin? neden?

Ilgıt ılgıt coşarda sana gelirim dinle,
Sevdan ile doluyum o yürekle merhaba…
Yüreğim çarpar doğru; bana, gelen sesinle,
O ilham dolu hisle, o dilekle merhaba…

Bulutlar arasından ışıyorum üstüne,

Mânalı bir bakış çok sözden çok evladır
Mânalı bir gülüş çok gülüşten beladır...
Mânalı bir tavırla kalbimdeki yerdesin
Mânalı adın olsun her mâna bir leyladır...

Güzel kız, tatlı çocuk; sen, bende bu mânasın

-I.Dünya Harbinde Sarikamis Harekatimiz Anisina-

Ölüm pahasını hiçe sayarak,
Diz boyu karlarda yürüdük gene...
Dönmedik, yılmadık hatta donarak,
Göz yumduk, ölümün siluetine...