Gurbet Elleri Şiiri - Kasım Kobakçı

Ruhuma bir hüzün çöktü akşamüstü,
Lâl olmuş dilleri, şu garip kulların,
Dumanlar sarmıştı, o ıssız yolları,
Ezilen bağrımda, en derin sızılar,
Vakti erişmeden, soldu umutlarım.
*
Bir alev yaktılar, gecenin bağrında,
Zinciri kırdılar, korkunun çağında,
Set çekip durdular, seline yaşların,
Can suyu döktüler, sevda filizine.
*
Tam güneşe doğru, kanat açmış iken,
Bulutlar zirveden, yere iner iken,
Maviyle bezenmiş, o aydın şafakta,
Bekleyip dururken, vuslatın anını,
Kırıldı belimiz, en orta yerinden,
Keskin bir hançerin, soğuk nefesiyle.
*
Sinemde açılan, derin yara sızlar,
Kavrulur ciğerim, gurbet ellerinde.