Davulda ahenk yok, bozulmuş dengi,
Nerede o muhabbet, nerede o saygı?
Kalmamış kardaşlık, tükenmiş sevgi,
Görgüsüz, ahlaksız günlere kaldık.
Şiarımızdı Hacı Bektaş-ı Veli,
Hani Taptuk Emre, Yunus’un dili?
Hâl böyle giderse sonumuz belli,
İmansız, inançsız günlere kaldık.
Diz boyu rezillik dört yanımızda,
Adaletin hükmü hırsız, arsızda.
Bozulmuş insanlık, hatta kanımızda,
Yalancı, kepaze günlere kaldık.
Safsan yersin yağlı, büyük kazığı,
Çalsana, sormazlar yatı, yazlığı.
Ara ki bulasın eşref güzelliği,
Namussuz, şerefsiz günlere kaldık.
Can pazarı olmuş dört bir yanımız,
Pamuk ipliğine bağlı canımız.
Böyle giderse ne olur hâlimiz?
Korkulu, kaygılı günlere kaldık.
Hoyrat, ne olur bul bu derde çare,
İlk sen sür merhemi baştaki kele.
Karga bile güler oldu şu hâle,
Ayarsız, sentesiz günlere kaldık.
Kayıt Tarihi : 26.10.2026 17:45:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!